uttambh उत्तम्भ्

Definition: उत्तम्भ् 5, 9, P. [उद्-स्तम्भ्] To stay, prop, support, hold up; K.281, Ve.6; स्कन्धोत्तम्भिततीर्थवारिकलशाः Ve.6; Śi.4.25; प्राणेन हीदं सर्वमुत्तब्धम् Bṛi. Up.1.3.23. -Caus. 1 To increase, heighten, rouse; प्रभवन्त्यभिमानशा- लिनां मदमुत्तम्भयितुं विभूतयः Ki.2.48. -2 To bind up.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: