syand स्यन्द्

Definition: स्यन्द् 1 Ā. (स्यन्दते, सस्यन्दे, अस्यदत्-अस्यन्त्त-अस्यन्दिष्ट, स्यन्त्स्यति-ते, स्यन्दिष्यते, स्यन्दितुं-स्यन्त्तुम्, स्यन्नः; desid. सिस्य- न्दिषते, सिस्यन्त्सति-ते; the स् of स्यन्द् is changed to ष् after a preposition ending in इ or उ) 1 To ooze, trickle, drop, drip, distil, flow; अयि दलदरविन्द स्यन्दमानं मरन्दं तव किमपि लिहन्तो मञ्जु गुञ्जन्तु भृङ्गाः Bv.1.5; Mu.3.7. -2 To shed, pour forth; स्यन्देते हि दिवा रुक्मं रात्रौ च द्विजसत्तम Mb.14.57.25. -3 To run, flee. -4 Appear, occur; स्यन्दन्ति चाप्यनिष्टानि गात्रं सीदति चाप्युत Mb.7.72.4.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: