prayuj प्रयुज्

Definition: प्रयुज् 7 Ā. 1 To use, employ; अयमपि च गिरं नस्त्वत् प्रबोधयुक्ताम् R.5.74; सद्भावे साधुभावे च सदित्येतत्प्रयुज्यते Bg. 17.26. -2 To appoint, employ, direct, order; मा मां प्रयुक्थाः कुलकीर्तिलोपे Bk.3.54; प्रायुङ्क्त राज्ये बत दुष्करे त्वाम् 3.51; Ku.7.85. -6 To give, bestow, confer; आशिषं प्रयुयुजे न वाहिनीम् R.11.6;2.7;5.35;15.8. -4 To move, set in motion; मरुत्प्रयुक्ताः (बाललताः) R.2.1. -5 To excite, urge, prompt, drive on; अथावमानेन पितुः प्रयुक्ता Ku. 1.21; अथ केन प्रयुक्तो$यं पापं चरति पूरुषः Bg.3.36. -6 To perform, do; प्रयुक्तपाणिग्रहणोपचारौ Ku.7.86;17.12. -7 To represent on the stage, act, perform; उत्तरं रामचरितं तत्प्रणीतं प्रयोक्ष्यते U.1.2; Ku.5.35; परिषदि प्रयुञ्जानस्य मम Mu.1. -8 To lend for use, put to interest (as money &c.); धेनुरुष्ट्रो वहन्नश्वो यश्च दम्यः प्रयुज्यते Ms.8.146. -9 To harness, yoke. -1 To appoint, invest, instal (in an office). -11 To cast, hurl, throw (as a missile); direct; प्रयुक्तमप्यस्त्रमितो वृथा स्यात् R.2.34. -12 To be fit, become. -13 To impose, inflict (with loc. or gen. of person). -Caus. 1 To use, employ; भोजयेत् सह भृत्यैस्ता- वानृशंस्यं प्रयोजयन् Ms.3.112. -2 To exact (as interest). -3 To perform, practise.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: