krand क्रन्द्

Definition: क्रन्द् 1 P. (क्रन्दति, चक्रन्द, अक्रन्दीत्, क्रन्दित) 1 To cry, weep, shed tears; किं क्रन्दसि दुराक्रन्द स्वपक्षक्षयकारक Pt.4. 29; क्रन्दत्यतः करुणमप्सरसां गणो$यम् V.1.3; चक्रन्द विग्ना कुर- रीव भूयः R.14.68;15.42; Bk.3.28,5.5. -2 To call out to, call out piteously to any one, (with acc.); क्रन्दत्यविरतं सो$थ भ्रातृमातृसुतानथ Mārk. P. -3 To cry out, exclaim. -4 To yell, howl. -5 To neigh (as a horse); हरिर्वाजमचिक्रन्दत् Rv.9.67.4. -6 To roar. -7 To creak (as a wheel). -1 P. or -Caus. 1 To cry out continuously. -2 To roar, rave. -3 To cause to weep.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: