arthya अर्थ्य

Definition: अर्थ्य a. [अर्थ्-कर्मणि ण्यत्] 1 Fit to be asked or sought for. -2 [अर्थादनपेतः, अर्थ-यत्] Fit, proper, suitable; अर्थ्यो विरोधः Mv.2.7. -3 Appropriate, not deviating from the sense, significant; स्तुत्यं स्तुतिभिरर्थ्या- भिरुपतस्थे सरस्वती R.4.6,1.59; Ku.2.3. -4 Rich, wealthy. -5 Wise, intelligent. -6 True, real; अर्थ्यं विज्ञापयन्नेव भरतं सत्यविक्रमम् Rām.6.127.25. -7 Expert in getting money (अर्थसंपादनचतुर); अर्थी येनार्थकृत्येन संव्रजत्यविचारयन् । तमर्थमर्थशास्त्रज्ञाः प्राहुरर्थ्याः सुलक्ष्मण ॥ Rām. 3.43.34. -र्थ्यम् Red chalk.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: