ante अन्ते

Definition: अन्ते ind. (loc. of अन्त; oft. used adverbially) 1 In the end, at last, at length, lastly, finally. -2 Inside. -3 In the presence of, near, close by. -Comp. -वसायिन्, -वसायी a Chāṇḍāla (अन्त्यज) अशौचमनृतं स्तेयं नास्तिक्यं शुल्कविग्रहः । कामः क्रोधश्च तर्षश्च स्वभावो$न्तेवसायिनाम् Bhāg.11. 17.2;7.11.3. -वासः 1 a neighbour; companion; तव वा इमे$न्तेवासास्त्वमेवैभिः संपिवस्व Ait.Br. -2 a pupil; आचार्यो$न्तेवासिनमनुशास्ति Taitt. Up.1.9. रुतानि शृण्वन्वयसां गणो$न्तेवासित्वमाप स्फुटमङ्गनानाम् Śi.3.55. Ve.3.7. -वासि ind. in a state of pupilage, (in statu pupilavi) -वासिन् = अन्तवासिन् q. v. above.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: