abandhu अबन्धु

Definition: अबन्धु बान्धव a. 1 Friendless, lonely. त्वमेताञ्जनराज्ञो द्विर्दशा$बन्धुना सुश्रवसोपजम्मुषः Rv.1.53.9. -2 Unowned. -Comp. -कृत् a. causing want of companions. -कृत a. not brought about by relatives, growing spontaneously; त्वय्यस्याः कथमप्यबान्धवकृतां स्नेहप्रवृत्तिं च ताम् Ś.4.16.


Dictionary: Apte
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: