āsya आस्य

Definition: place of articulation, the mouth, cf. अत्यन्त्यनेन वर्णान् इति अास्यम् M. Bh. on I.1.9; (2) found in the place of articulation; e g. the effort made for the utterance of words cf.आस्ये भवमास्यम् M. Bh. on I.1.9, also स्पृष्टादिप्रयत्नपञ्चकमास्यम् Laghuvṛtti on Śāk. I.1.6.


Dictionary: Abhyankar
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: