prakṛti प्रकृति

Definition: material cause: cf.. तदर्थे विकृते: प्रकृतौ । प्रकृतिरुपादानकारणं तस्यैव उत्तरमवस्थान्तरं विकृतिः Kas.on P.V.1.12; (2) original, as opposed to modified' (विकृति); the original base of a word which is used in language by the addition of affixes. There are mentioned three kinds of such original words in grammar, roots (धातु), noun bases (प्रातिपदिक) and affixes (प्रत्यय). प्रकृति is defined as शास्त्रप्रक्रियक्रियाव्यवहारे प्रकृतिप्रत्ययविभागकल्पनय शब्दार्थभावनायां प्रत्ययात् प्रथममुपादानकारणामिव या उपादीयते तां प्रकृतिरिति व्यापदिशन्ति' in the Sringaraprakasa; cf. अपशब्दो ह्यस्य प्रकृति: । न चापशब्द: प्रकृतिः , न ह्यपशब्दा उपदिश्यन्ते न चानुपदिष्टा प्रकृतिरस्ति । M.Bh. on Siva Sutra 2; cf. also कृत्प्रकृतिर्धातु: M.Bh. on P. VI. 2. 139 Vart. 2; पदप्रकृति: संहिता । पदप्रक्तीनि सर्वचरणानां पार्षदानि Nir. I.17.


Dictionary: Abhyankar
Literary Sources:
Synonyms:
Wikipedia: No Wiki page found.
Wiki Articles:

Part of Speech: Coming soon
Gender: Coming soon

Commentary
No commentaries yet.

Discussion
comments powered by Disqus

Similar Words

Search
  

Parse Time: 0.059s Search Word: prakṛti Input Encoding: IAST: prakṛti


Donate